Τρίτη, 30 Απριλίου 2013

Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ ΑΠΟΤΙΕΙ ΦΟΡΟ ΤΙΜΗΣ ΣΤΟΝ ΠΟΙΗΤΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ

 Μνημόσυνο - φόρος τιμής στον Κ.Π. Καβάφη

Την 29η Απριλίου 2013, η Α.Θ.Μ. ο Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ. Θεόδωρος Β΄, προσελθών στα Κοιμητήρια της Ελληνικής Κοινότητος Αλεξανδρείας, ετέλεσε επιμνημόσυνη δέηση στον τάφο του ποιητή Κωνσταντίνου Καβάφη, επ΄ αφορμή της συμπληρώσεως 150 ετών εκ της γεννήσεως και 70 ετών εκ της εκδημίας του μεγάλου Αλεξανδρινού.
Κατά την σύντομη προσλαλιά του, ο Μακαριώτατος ανεφέρθη στον θυμόσοφο αλεξανδρινό παροδίτη που εξέφρασε όσο κανείς άλλος την ψυχή της πόλης, στον ποιητή που μετέτρεψε την ποιητική του σε μηχανή του χρόνου και μας ταξίδεψε στην Αλεξάνδρεια της διαχρονίας και της συγχρονίας. Ανεφέρθη στον διεισδυτικό παρατηρητή της ζωής που αριστοτεχνικά περιέστρεφε τα κάτοπτρα του ποιητικού του καλειδοσκοπίου προκειμένου να αποτυπώσει στοχαστικά και γλαφυρά το φαινόμενο της ανθρώπινης ζωής σε όλες του τις διαστάσεις. Κατακλείων ο Μακαριώτατος απήγγειλε το ακολούθως παρατιθέμενο ποίημα:

Στην εκκλησία
Την εκκλησίαν αγαπώ, τα εξαπτέρυγά της,
τα ασήμια των σκευών, τα κηροπήγια της,
τα φώτα, τις εικόνες της, τον άμβωνά της.
Εκεί σαν μπω, μες σε εκκλησία των Γραικών,
με των θυμιαμάτων της τις ευωδίες,
με τις λειτουργικές φωνές και συμφωνίες,
τις μεγαλοπρεπείς των ιερέων παρουσίες
και κάθε των κινήσεως τον σοβαρό ρυθμό,
λαμπρότατοι μεσ' των αμφίων τον στολισμό,
ο νους μου πηγαίνει σε τιμές μεγάλες της φυλής μας,
στον ένδοξό μας Βυζαντινισμό.
 
Σε αυτό το προσκύνημα μνήμης συμμετείχαν ο Εντιμ. Γενικός Πρόξενος της Ελλάδος κ.Χρ. Καποδίστριας, ο Αντιπρόεδρος της ΕΚΑ κ.Ν. Κόπελος, ο Διευθυντής του Ιδρύματος Ελληνικού Πολιτισμού κ.Μ. Μαραγκούλης, ως και μέλη της Ελληνικής Παροικίας.
 

ΣΥΛΛΥΠΗΤΗΡΙΕΣ ΕΥΧΕΣ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ ΕΠΙ ΤΗ ΕΚΔΗΜΙΑ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΠΡΩΗΝ ΚΙΣΑΜΟΥ ΕΙΡΗΝΑΙΟΥ

30/04/2013

 



Την 30η Απριλίου 2013, η Α.Θ.Μ. ο Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ.Θεόδωρος Β’, μετά το πέρας της Ακολουθίας των Προηγιασμένων Δώρων στον Ιερό Πατριαρχικό και Καθεδρικό Ναό του Οσίου Σάββα του Ηγιασμένου, ανέπεμψε επιμνημόσυνο δέηση υπέρ αναπαύσεως της ψυχής του μακαριστού πολιού και πολυσεβάστου Μητροπολίτου πρώην Κισάμου κυρού Ειρηναίου.
Έλκων την καταγωγή του από την Μητροπολίτιδα Επαρχία Κισάμου και Σελίνου, ο Μακαριώτατος συνδεόταν προσωπικώς και οικογενειακώς με τον εκλιπόντα Ιεράρχη, ο οποίος υπήρξε σταθερά συναντιλήπτωρ της μαρτυρίας του Αλεξανδρινού Θρόνου στην Αφρική, ήδη από την εποχή του Πατριάρχου Παρθενίου Γ΄, και πάντοτε προσέφερε απλόχερη φιλoξενία στην Ορθόδοξη Ακαδημία Κολυμβαρίου, τόσο προς τον Αλεξανδρινό Προκαθήμενο, όσο και προς τους Ιεράρχες του Θρόνου και τους γηγενείς αφρικανούς ιεραποστόλους.
Διακατεχόμενος από αυτές τις μνήμες, ο Μακαριώτατος απέστειλε προς τον Σεβασμιώτατο Αρχιεπίσκοπο Κρήτης και τα Μέλη της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας Κρήτης το κάτωθι Πατριαρχικό συλλυπητήριο Γράμμα:
 
Σεβασμιώτατε Αρχιεπίσκοπε Κρήτης, αγαπητέ αδελφέ και συλλειτουργέ της ημών Μετριότητος, κύριε Ειρηναίε, Σεβασμιώτατοι άγιοι Αδελφοί της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Κρήτης, χάρις και έλεος και ειρήνη εφ’ υμάς παρά του Παναγάθου Θεού.
                
Συλλυπούμενοι θερμώς από της πρεσβυγενούς Εκκλησίας της Αλεξανδρείας τη αδελφή Εκκλησία της Κρήτης επί τη εκδημία του μακαριστού πολιού και πολυσεβάστου Ιεράρχου Μητροπολίτου πρώην Κισάμου κυρού Ειρηναίου, προσφιλούς αδελφού και συλλειτουργού ημών γενομένου, του δε καθ΄ ημάς Θρόνου συναρωγού και συναντιλήπτορος καθεστώτος διά της αναστάσεως πνευματικών αναστημάτων, ως ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Καμπάλας κ.Ιωνάς και ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Ρουάντας και Μπουρούντι κ.Ιννοκέντιος, και διά της αφειδωλεύτου παροχής πνευματικού καταφυγίου εις πλήθος Αφρικανών νεοφύτων, προσευχόμεθα εξ όλης καρδίας υπέρ αναπαύσεως ψυχής αυτού εν χώρα ζώντων. Αιωνία αυτού η μνήμη!
 
Επί δε τούτοις, ευχόμενοι και Υμίν μακροημέρευσιν, εν ευλογίαις θείων θησαυρισμάτων και δωρημάτων, διατελούμεν μετά της εν Κυρίω Αναστάντι αγάπης και τιμής εξιδιασμένης.
 
Αγαπητός εν Χριστώ αδελφός

+  Ο  Αλεξανδρείας Θεόδωρος Β΄
Εν τη Μεγάλη Πόλει
της Αλεξανδρείας
τη 30η Απριλίου 2013
 

Αξώμης Πέτρος: Με δυσκολία λειτουργούν τα σχολεία στην Αντίς Αμπέμπα

Romfea.gr

DSCN4172

Την Πέμπτη  πρό των Βαΐων έφτασε στην Αντίς Αμπέμπα ο Σεβ. Μητροπολίτης Αξώμης κ. Πέτρος.
Το Σάββατο του Λαζάρου ο π. Χρυσόστομος τέλεσε την Θ. Λειτουργία στην αίθουσα τελετών των Σχολείων, όπου εκκλησιάσθηκαν οι μαθητές, οι εκπαιδευτικοί και γονείς.
Ο Σεβ. Μητροπολίτης ομίλησε στους μαθητές και τους εκκλησιαζόμενους και στη συνέχεια συζήτησε με τα μέλη της κοινότητας για τη ζωή και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν, υπογραμμίζοντας πως η κρίση δυσκολεύει και τη λειτουργία των σχολείων.
Έδωσε, εν τούτοις, την υπόσχεση ότι θα προσπαθήσει να μην διακοπεί κανένα πρόγραμμα.
Την Κυριακή των Βαΐων στον κατάμεστο Ιερό Ναό ο Μητροπολίτης λειτούργησε με τον π. Χρυσόστομο, ευλογήθησαν τα Βάια και μετά το Θείο Κήρυγμα του Μητροπολίτου μετέβησαν στα γραφεία του Ιερού Ναού όπου το Δ.Σ της Φιλοπτώχου αδελφότητος «Αγ. Φρουμεντιος» που έχει ιδρύσει ο Μητροπολίτης από την άφιξη του έγινε η διανομή από τις κυρίες του Φιλοπτώχου των βοηθημάτων και των δώρων.
 
DSCN4133
 
Ο Μητροπολίτης συνεχάρη το συμβούλιο και όλους όσοι βοηθούν σε αυτή την προσπάθεια. Να σημειωθεί ότι οι τακτικώς επιδοτούμενοι κατά την διάρκεια όλου του έτους είναι 100 οικογένειες, ενώ η Κοινότητα ενισχύει και βοηθάει εξ ολοκλήρου καθ΄ όλον το έτος 350 οικογένειες.
Ο Μητροπολίτης συνεργάστηκε επίσης με τον Εξ. Πρέσβη της Ελλάδος κ Νικ. Πρωτονοτάριο, ο οποίος είναι ενήμερος ότι δυστυχώς το 1/3 περίπου των Χριστιανών ανήκει σε Προτεσταντικές ομολογίες διότι ενισχύονται, όπως είπε, από όλη την Ευρώπη, πλην της Ελλάδος, η οποία αδιαφορεί.
Παρήγορα σημεία, τόνισε, είναι ότι ο εμπορικός κόσμος της Ελλάδος άρχισε να κινείται στην Αιθιοπία.
Ο Μητροπολίτης θα συναντηθεί αυτές τις ημέρες με τον Πατριάρχη Αιθιοπίας κ. Ματθία για να συζητήσουν διάφορα θέματα.           
 

http://www.romfea.gr/patriarxeia/patriarxeia/patriarxeio-alexandreias/16731-axomis-petros-sxoleia
 

Δευτέρα, 29 Απριλίου 2013

AFRICAN GLORIOUS CHORALE-GHANA (Ι.Μ. Άκκρας-Γκάνα)

Πόσιμο νερό για χιλιάδες Αφρικανούς από μεγάλη δωρεά προς το IOCC

 IOCC Receives $1.5 Million Gift To Advance Clean Water Access In Africa

International Orthodox Christian Charities (IOCC) announced the establishment of the Katherine Valone "St. Photini" Water Program to advance projects that provide safe, healthy and reliable water resources to communities in need in Africa. The $1.5 million gift, the largest single private donation in the history of IOCC…
 
 

Ο Μητροπολίτης Μουάνζα στην Λαμία (Απρίλιος 2013)

3 Απριλίου, 2013
ΕΝΙΣΧΥΕΤΑΙ Η ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΗ

 
Κείμενο Ι.Μ. Φθιώτιδος
 
Διήμερη επίσκεψη στην Μητρόπολή μας την Δευτέρα 1 και την Τρίτη 2 Απριλίου πραγματοποίησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Μουάνζα κ. Ιερώνυμος ευρισκόμενος στην Ελλάδα για λίγες ημέρες.

Τον άγιο Μουάνζα υποδέχθηκε και φιλοξένησε ο Μητροπολίτης μας κ. Νικόλαος με αγάπη και ενημερώθηκε λεπτομερώς για την πρόοδο των εργασιών αποπερατώσεως του Μητροπολιτικού Ναού του Αγίου Νικολάου στην Μουάνζα.

Την Τρίτη το πρωί στα γραφεία της Ιεράς Μητροπόλεως μίλησε ο Αφρικανός Μητροπολίτης σε σύναξη των Ιερέων της Λαμίας για τα θέματα της Ιεραποστολής και τα προβλήματα που αντιμετωπίζει στην ενάσκηση της διακονίας του με τους ειδωλολάτρες και μάγους καθώς επίσης και για την συνεχή προσέλευση στην Ορθοδοξία πολλών γηγενών. Οι Ιερείς με μεγάλο ενδιαφέρον παρακολούθησαν την ομιλία του κ. Ιερωνύμου και έθεσαν πολλά ερωτήματα για την εκεί εκκλησιαστική, κοινωνική και πολιτιστική κατάσταση.

Μετά την ξενάγηση στους χώρους του Πνευματικού Διοικητικού Κέντρου ο Σεβασμιώτατος Μουάνζα έδωσε συνέντευξη στην δημοσιογράφο του «STAR Κεντρικής Ελλάδος» κα. Ιωάννα Καραγιάννη και στον Ραδιοφωνικό Σταθμό της Ιεράς Μητροπόλεως μη παραλείποντας να ευχαριστήσει τον ιερό Κλήρο και τον ευσεβή λαό της Φθιώτιδος για την μεγάλη προσφορά της ανεγέρσεως του Μητροπολιτικού Ναού στην έδρα της Μητροπόλεως Μουάνζα και να εκφράσει την ευγνωμοσύνη του προς τον ίδιο τον Ποιμενάρχη μας για την πατρική συμπαράστασή του στον χώρο της Ιεραποστολής.

Εν συνεχεία συνοδευόμενος από τον Μητροπολίτη μας μετέβη στην Στυλίδα και επισκέφτηκε πρώτα τον Μεγάλο Ευεργέτη κ. Αργύρη Πετρή, τον οποίο συνεχάρη για την προσφορά του και μετά το Γηροκομείο στο οποίο επισκέφθηκε τους τροφίμους κατακοίτους, στα δωμάτιά τους και τους προσέφερε την ευλογία του.

Σε συγκινητικό κλίμα οι γέροντες υπεδέχοντο τον Σεβασμιώτατο Ιερώνυμο και με πηγαία αγάπη τον ευχαρίστησαν για την τιμή της επισκέψεώς του.

Τελευταίος σταθμός ήταν η Εκκλησιαστική Σχολή στην οποία υποδέχθηκαν τους δύο Αρχιερείς η Διευθύντρια κα. Παναγιώτα Παπακώστα, οι Καθηγητές, το προσωπικό και οι μαθητές στους οποίους μίλησε ο κ. Ιερώνυμος στην μεγάλη αίθουσα τελετών για την αξία της Ιεραποστολής και ευχήθηκε για την περίοδο της νηστείας πρόοδο και ωφέλεια ψυχής.


Μετά το μεσημέρι ο Σεβασμιώτατος Μουάνζα κ. Ιερώνυμος ανεχώρησε για την Αθήνα αφού προηγουμένως στο Μητροπολιτικό Μέγαρο μαζί με τον Ποιμενάρχη μας συντόνισαν τις ενέργειες συγκεντρώσεως και αποστολής του εξοπλισμού και όλων όσων χρειάζεται ένας Μητροπολιτικός Ναός για να τεθεί εις κοινήν λατρείαν.


Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Νικόλαος αποχαιρετώντας τον κ. Ιερώνυμο του υποσχέθηκε, ότι θα είναι πάντοτε μαζί με ολόκληρη την Μητρόπολη Φθιώτιδος αρωγός στο θεάρεστο Ιεραποστολικό του έργο.


 

Η συγγραφέας Σοφία Χατζή μιλά με τα παιδιά για την Ιεραποστολή στην Αφρική...



Η συγγραφέας Σοφία Χατζή στο σχολείο μας

Στις 10 Ιανουαρίου 2013 είχαμε τη χαρά να φιλοξενήσουμε στη βιβλιοθήκη του σχολείου μας τη συγγραφέα κυρία Σοφία Χατζή και συγχρόνως την ευκαιρία να συζητήσουμε όχι μόνο για το συγγραφικό της έργο, αλλά και για τη διετή εμπειρία που αποκόμισε μέσα από την εθελοντική προσφορά της σε ιεραποστολικό σχολείο του Κονγκό. Η κυρία Χατζή δίδαξε εκεί από το 1990 έως το 1992, γεγονός που ενέπνευσε τα δύο βιβλία της με κεντρικό ήρωα το Μουτότο που, όπως μας εξήγησε, είναι υπαρκτό πρόσωπο. Πρόσφατα, επισκέφτηκε για ένα δεκαπενθήμερο το Κολουέζι στην Κεντρική Αφρική και συναντήθηκε με τους παλιούς της μαθητές που τώρα πια έχουν φτιάξει τις δικές τους οικογένειες και εργάζονται. Η συγγραφέας, μεταξύ άλλων, έχει κάνει θεατρικές σπουδές, εργάζεται ως ραδιοφωνική παραγωγός και έχει ασχοληθεί με τη μετάφραση και την αρθρογραφία.
Μετά την παρουσίαση που συνοδεύτηκε από πλούσιο φωτογραφικό υλικό, ενδεικτικό των εμπειριών της κυρίας Χατζή, ακολούθησε «βροχή» ερωτήσεων από τους μαθητές της Α` τάξης. Πολλοί οι προβληματισμοί που προέκυψαν και ξεπέρασαν τις προσδοκίες ενός προσχεδιασμένου ερωτηματολογίου. Τι μπορούμε να κάνουμε εμείς; Μπορεί πλέον η Ελλάδα της οικονομικής κρίσης να βοηθήσει ανθρώπους που υποφέρουν χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά; Είναι πράγματι δυνατό να ζει μια οικογένεια για ένα μήνα με ένα τσουβαλάκι αλεύρι; Πόσο κοστίζει αυτό; Γιατί πρέπει άνθρωποι που πεινούν να αντιμετωπίζουν και τον εφιάλτη ενός εμφυλίου πολέμου; Πώς μπορεί κάποιος να αφήνει τον δυτικό κόσμο και τις όποιες ανέσεις αυτός υπόσχεται, για να αφιερωθεί σε παιδιά που υποφέρουν στη μακρινή Αφρική; Κάθε ερώτηση έφερνε μια απάντηση κι αυτή με τη σειρά της γεννούσε ένα νέο προβληματισμό.

Ευχαριστούμε θερμά την κυρία Χατζή για την παρουσία της στο σχολείο μας. Για την υπομονή της να απαντά σε ό,τι πιθανό και απίθανο ρωτήσαμε. Για την υπενθύμιση ότι η ευαισθησία και η ανθρωπιά ζουν σε όλες τις εποχές. Και αντέχουν, ακόμα και όταν όλα δείχνουν να καταρρέουν. Η συνέντευξη που ακολουθεί προέκυψε μέσα από τις αυθόρμητες ερωτήσεις των μαθητών και μαθητριών της Α` τάξης.
 
Μαθητόκοσμος: Κάποιοι από μας διάβασαν τα βιβλία σας με κεντρικό ήρωα το Μουτότο, στο Κονγκό της Κεντρικής Αφρικής. Μιλήστε μας λίγο για τη χώρα στην οποία ζήσατε δύο χρόνια.
 
Σ. Χ.: Το Κονγκό βρίσκεται στην Κεντρική Αφρική και αυτό σημαίνει ότι δε βρέχεται από θάλασσα. Οι κλιματικές συνθήκες είναι αρκετά ιδιόμορφες, αφού επικρατεί ξηρασία για τους έξι μήνες και βροχόπτωση για τους υπόλοιπους του έτους. Ήταν αρχικά αποικία των Βέλγων, οι οποίοι διαμόρφωσαν σε μεγάλο βαθμό την αρνητική εμπειρία που είχαν οι ντόπιοι πληθυσμοί από τους λευκούς. Οι Βέλγοι, λοιπόν, πήγαν εκεί με διάθεση να κατακτήσουν και να εκμεταλλευτούν τον ορυκτό πλούτο της χώρας. Οι πάμπτωχοι άνθρωποι του Κονγκό ήταν πολύ απλοί και αρχικά θέλησαν να συνεργαστούν με τους ξένους. Υποχρεώθηκαν όμως να δουλεύουν στα ορυχεία κάτω από άθλιες συνθήκες. Μαστιγώνονταν συχνά, αμείβονταν με ένα κομμάτι ψωμί και δεν υπήρχε καμία ασφάλεια στο χώρο εργασίας τους, αφού πολλές φορές οι εγκαταστάσεις γκρεμίζονταν και τους καταπλάκωναν. Οι κατακτητές, για να βγάλουν την ευθύνη από πάνω τους, έλεγαν ότι τάχα υπήρχε ένα τεράστιο φίδι που έτρωγε τους εργάτες. Μαζί με τους Βέλγους είχαν έρθει και ρωμαιοκαθολικοί ιεραπόστολοι και από κοινού χρησιμοποίησαν το Θεό ως φόβητρο, προκειμένου να συνεχιστεί η εκμετάλλευση. Καταλαβαίνετε λοιπόν ότι δεν υπήρχε εμπιστοσύνη στους λευκούς.

Μαθητόκοσμος: Πώς θα περιγράφατε τις συνθήκες ζωής των κατοίκων;
Σ. Χ.: Τα σπίτια τους ήταν κατασκευασμένα από λαμαρίνες, από χαρτόκουτα και γενικά από οποιοδήποτε υλικό μπορούσε να τους παρέχει κάποια στέγη. Υπήρχαν και αχυροκαλύβες με τούβλα από το χώμα της γης τους που τα έψηναν. Δάπεδο στο σπιτικό τους δεν υπήρχε. Το μεγαλύτερο όμως πρόβλημα που αντιμετωπίζουν είναι η πείνα. Βασικό τους φαγητό είναι το μπουκάρι, που παρασκευάζεται από καλαμποκάλευρο το οποίο αναμειγνύουν με νερό, το ψήνουν και το κάνουν σαν ζυμάρι. Το καταπίνουν μάλιστα αμάσητο, γιατί με αυτό τον τρόπο μπορεί να τους συντηρήσει περισσότερο. Σκεφτείτε ότι οι γονείς των παιδιών που έρχονταν στην ιεραποστολή μάς έλεγαν ότι για να κρατηθεί στη ζωή όλη η οικογένεια, οι ίδιοι τρώνε Δευτέρα, Τετάρτη και Παρασκευή, ενώ τα παιδιά την Τρίτη, την Πέμπτη και το Σάββατο. Όταν τα ρωτούσαμε πότε έφαγαν για τελευταία φορά, μετρούσαν με τα δάχτυλά τους τις μέρες. Τα παπούτσια θεωρούνταν μεγάλη πολυτέλεια. Θυμάμαι ότι λάτρευαν την καραμέλα, που τη μοίραζαν από στόμα σε στόμα.
 
Μαθητόκοσμος: Ποια προβλήματα αντιμετωπίσατε ως δασκάλα στο ιεραποστολικό σχολείο; Τα παιδιά πρόσεχαν στο μάθημα ή έκαναν φασαρία;
 
 
Σ. Χ.: Με δεδομένο ότι έτρωγαν μια φορά κάθε δύο μέρες, καταλαβαίνετε ότι δεν είχαν αρκετό κουράγιο για να κάνουν φασαρία. Έρχονταν νηστικά από τις αχυροκαλύβες τους και λόγω της πείνας είχαν έντονες τάσεις υπνηλίας. Συχνά τα έβλεπα να κοιμούνται πάνω στα θρανία. Είναι σκληρό να το ακούτε, αλλά πολλά από αυτά τα παιδιά πέθαιναν στην πορεία από τις κακουχίες που βίωναν. Κάποια στιγμή αποφάσισα να διαλέξω τα πιο αδύνατα, τα έβαλα κρυφά σε μια αίθουσα για να μην τα βλέπουν τα υπόλοιπα και τους έβρασα λίγα αυγά, λέγοντάς τους να μην το πουν πουθενά. Την πρώτη φορά ήθελαν να τα φάνε με το τσόφλι, το οποίο στη συνέχεια αξιοποίησαν σαν υλικό για παζλ. Τελικά, το αυγό έκανε θαύματα και στις σχολικές τους επιδόσεις αφού κατά γενική ομολογία σημείωσαν πρόοδο. Όσο για το σχολείο μας, θα σας πω ότι αρχικά δεν υπήρχαν θρανία αλλά ράγες που είχαν κλέψει τα παιδιά από εγκαταλελειμμένους σιδηροδρομικούς σταθμούς. Καρέκλες δεν είχαμε και οι μαθητές κάθονταν στο χώμα. Προσαρμόζονταν όμως πολύ εύκολα στη σχολική ζωή. Μέσα στην τάξη ήταν πολύ καλοί φίλοι. Είχαν κέφι και τραγουδούσαν. Βασικό χαρακτηριστικό τους ήταν ότι ποτέ δεν «κάρφωναν» συμμαθητή τους.
 
Μαθητόκοσμος: Σε τι άλλαξε τη ζωή τους η παρουσία και το έργο της ιεραποστολής;
Σ.Χ.: Αρχικά, άλλαξε η αντίληψή τους για τους «μουζούνγκου», τους λευκούς δηλαδή. Η ιεραποστολή είχε φτάσει στο Κονγκό με λιγοστούς Έλληνες γιατρούς, νοσοκόμους και ιερείς από το Άγιο Όρος που έφερναν μαζί τους τρόφιμα ή φάρμακα, αλλά πάνω απ’ όλα μια στάση ζωής που τους διαφοροποιούσε από τους λευκούς που είχαν συνηθίσει μέχρι τότε. Αρκεί να σας πω ότι ο πρώτος ιερέας που πήγε εκεί πριν 30 περίπου χρόνια, είχε μαζί του ένα τσουβάλι πατάτες. Όταν τελείωσαν, έμεινε κι εκείνος νηστικός. Τότε οι ντόπιοι τού έδωσαν από το δικό τους φαγητό. Το προσωπικό, επομένως, παράδειγμα βοήθησε πολύ. Η πείνα των παιδιών ωστόσο, ήταν το πρωταρχικό πρόβλημα, γεγονός που με έκανε να συνειδητοποιήσω ότι τα τρόφιμα ήταν πιο σημαντικά από τα φάρμακα. Με το συσσίτιο της ιεραποστολής επωφελούνταν όχι μόνο τα παιδιά, αλλά και οι οικογένειές τους που «αποταμίευαν» τις μερίδες φαγητού που θα τα έτρεφαν. Κάποτε ήλθε μια μητέρα κρατώντας ένα μωρό ενός έτους, μας το παρέδωσε με κλάματα και μας ζήτησε να της το επιστρέψουμε όταν θα γινόταν καλά. Μετά από φροντίδα εννέα μηνών που περιλάμβανε τροφή και φαρμακευτική αγωγή, κατάφερε να σταθεί και με μεγάλη χαρά το παραδώσαμε στη μάμα του δυναμωμένο. Προσπαθούσαμε, επίσης, να ανταποκριθούμε στις ανάγκες για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, καθώς τα παιδιά υπέφεραν από ασθένειες που έχουν εξαλειφθεί στο δυτικό κόσμο. Υπήρξε παιδί με ελονοσία, μια αρρώστια που αντιμετωπίζεται με κινίνα, το οποίο ήρθε τρέμοντας στο σχολείο και έχοντας κάνει μία ώρα δρόμο στο ψιλόβροχο. Μας είπε ότι το έστειλε η μάμα του. Μπορείτε να καταλάβετε τη χαρά μας, όταν είδαμε μετά από καιρό ότι είχε θεραπευθεί. Στην ιεραποστολή έφταναν και λεπροί με πόνους στα μέλη που τους έλειπαν, αναζητώντας ασπιρίνες.
 
Μαθητόκοσμος: Πώς ένιωθαν απέναντί σας οι κάτοικοι;
Σ.Χ.: Παρά τη μεγάλη φτώχεια τους είναι πολύ φιλόξενοι και πάντα ήθελαν να μας φιλέψουν προσφέροντάς μας το μπουκάρι, το μόνο που διέθεταν. Σίγουρα ένιωθαν ευγνωμοσύνη. Μια φορά, σε ένα χωριό, έβγαλαν τις καλύτερες «πολυθρόνες» τους για να καθίσουμε και μου έκαναν δώρο ένα αγριοπούλι σε ένα ξύλινο κλουβί. Όταν ρώτησα με την αφέλεια του δυτικού ανθρώπου τι τρώει για να ζήσει, έβαλαν τα γέλια. Το αγριοπούλι προοριζόταν για δικό μου γεύμα. Τελικά δεν άντεξε μέσα στο κλουβί και πέθανε.
 
 
Μαθητόκοσμος: Μιλήστε μας λίγο για τη θρησκεία τους:
Σ.Χ.: Υπήρχαν οι μάγοι που έκαναν σχεδόν τα πάντα. Τελούσαν τους γάμους και τις κηδείες και υποτίθεται ότι θεράπευαν τους ανθρώπους όταν αυτοί αρρώσταιναν. Έκαναν μεγάλο κακό στον πληθυσμό, γιατί με τις πρακτικές τους ερχόταν το αντίθετο αποτέλεσμα από το επιδιωκόμενο. Κάποιοι μάλιστα, πληρώνονταν για να βλάψουν τους συνανθρώπους τους. Αρκετά παιδιά εξαφανίζονταν, αφού οι μάγοι τα έσφαζαν για να πάρουν τα όργανά τους. Οι χριστιανοί λοιπόν, προσπάθησαν να απομακρύνουν τους κατοίκους από την επιρροή τους και αρκετοί μέσα από την παιδεία κατάφεραν να απεγκλωβιστούν, με αποτέλεσμα πολλοί μάγοι να χάσουν τη δουλειά τους.
 
Μαθητόκοσμος: Σίγουρα θα είδατε και παιδιά που δεν κατάφερναν να επιβιώσουν. Πώς αντιμετωπίζατε την απώλειά τους;
Σ.Χ: Η απώλεια είναι κάτι που δεν μπορείς να συνηθίσεις. Κάποια παιδιά πέθαιναν από ελονοσία ή γενικά από τις κακουχίες που βίωναν. Ως ιεραποστολή προσπαθούσαμε με διάφορους τρόπους να συμπαρασταθούμε στο πένθος των οικογενειών. Θυμάμαι την περίπτωση ενός παιδιού εγκαταλελειμμένου από τη μητέρα του, που είχε αναλάβει να μαγειρεύει στο σπίτι του. Δηλητηριάστηκε επειδή δε γνώριζε καλά πώς μαγειρεύονται κάποιες ρίζες, που όταν είναι χλωρές γίνονται πολύ επικίνδυνες.
 
Μαθητόκοσμος: Ας έρθουμε στο Μουτότο. Διαβάζοντας τα βιβλία σας, καταλάβαμε ότι είναι πραγματικό πρόσωπο. Πώς τον γνωρίσατε και γιατί έγινε ο κεντρικός χαρακτήρας των έργων σας;
Σ.Χ: Μουτότο στα Σουαχίλι σημαίνει «παιδί». Τον βρήκαμε στην άκρη της ζούγκλας μαζί με την αδελφή του, την Κιλόκο, λέξη που σημαίνει «μικρή». Δεν είχαν όνομα γιατί δεν είχαν γονιούς. Τα ποδαράκια τους ήταν ισχνά και η κοιλίτσα τους φουσκωμένη, σημάδι ότι αν δε σιτίζονταν άμεσα, θα ερχόταν ο θάνατος. Τρόμαξαν όταν είδαν λευκούς, αλλά σιγά σιγά άρχισαν να ανοίγονται. Μεταφέραμε λοιπόν τα παιδιά στο ορφανοτροφείο της ιεραποστολής, όπου γνωρίζαμε πως θα τρέφονταν τρεις φορές την ημέρα και παράλληλα θα πήγαιναν στο σχολείο. Το γεγονός ότι έγινε ο κεντρικός χαρακτήρας των βιβλίων μου δε σημαίνει ότι ήταν ο αγαπημένος μου μαθητής, αλλά ότι ήταν μια αγαπημένη ιστορία. Στο πρόσωπό του, ο Μουτότο συνοψίζει και συμβολίζει όλα τα παιδιά που γνώρισα εκεί.
 
Μαθητόκοσμος: Πώς ένιωσαν τα παιδιά στο νέο περιβάλλον;
Σ.Χ: Την πρώτη ημέρα ήταν μαγικά γι’ αυτούς. Βρήκαν καινούριο παντελονάκι, καθαρό πουκάμισο χωρίς τρύπες και παπούτσια. Τα τελευταία, βέβαια, τους κακοφαίνονταν γιατί δεν τα είχαν συνηθίσει. Ο Μουτότο, μάλιστα, δεν ήθελε να τα δένει. Το ψωμάκι που του δίναμε το φυλούσε για να το φάει αργότερα, καθώς δεν πίστευε ότι θα είχε και άλλο γεύμα μέσα στην ημέρα. Απέκτησε φίλους και η ιεραποστολή θα γινόταν σταδιακά ο μπαμπάς και η μαμά του. Θα κρατούσε την τσάντα του για να πάει σχολείο και θα αποκτούσε μολύβι και γόμα. Λίγο αργότερα, θα έλεγε στο σχολείο τον εθνικό ύμνο του Κονγκό, θα έκανε την προσευχή του και θα έμπαινε στην τάξη για μάθημα. Πήρε μέρος και σε θεατρική παράσταση υποδυόμενος τον Ηρώδη. Εξελίχθηκε τελικά σε μεγάλο ταλέντο στη μουσική και αποδείχθηκε ότι διαθέτει εξαιρετική φωνή. Κάποια στιγμή μάς ζήτησε να του φέρουμε μπετονιές, χωρίς να αποκαλύπτει το σκοπό του. Ήθελε να φτιάξει μπάντζο, ένα τοπικό μουσικό όργανο. Μετά μάς έπαιρνε τ’ αυτιά.
 
Μαθητόκοσμος: Ο Μουτότο και η Κιλόκο βαφτίστηκαν χριστιανοί;
Σ.Χ.: Ναι. Σήμερα ονομάζονται Κοσμάς και Αναστασία, έχοντας βέβαια διατηρήσει και τα παλιά τους ονόματα. Στο σημείο αυτό, θα ήθελα να σας πω ότι η βάφτιση γίνεται σε ποτάμια. Υπάρχει μια εξέδρα όπου στέκεται ο ιερέας και στη διάρκεια του μυστηρίου επικρατεί ατμόσφαιρα γιορτής. Οι παριστάμενοι φωνάζουν και χειροκροτούν λες και βρίσκονται σε πανηγύρι.
 
Μαθητόκοσμος: Πώς έγινε η επιλογή των ονομάτων τους;
Σ.Χ.: Η Κιλόκο ονομάστηκε Αναστασία επειδή η βάφτισή της συνέπεσε με τις πασχαλινές ημέρες. Ο Μουτότο ονομάστηκε Κοσμάς από το όνομα του πρώτου ιεραπόστολου που κατέβηκε στο Κονγκό. Οι κάτοικοι αγαπούσαν πολύ τον πατέρα Κοσμά, ο οποίος πρόσφερε σπουδαίο έργο στην περιοχή. Έχτισε νοσοκομείο και σχολείο. Έφτιαχνε τις στέγες των σπιτιών και είχε δημιουργήσει μια μικρή φάρμα. Παράλληλα, λειτουργούσε και ως ψυχολόγος, αφού οι άνθρωποι προσέτρεχαν σ’ εκείνον για συμβουλές. Όταν σκοτώθηκε σε δυστύχημα, έκλαιγε όλο το χωριό. Για να τον τιμήσουν οι κάτοικοι, τον έθαψαν έξω από την εκκλησία του Αγίου Γεωργίου και μέχρι σήμερα επισκέπτονται το μνήμα του.
 
Μαθητόκοσμος: Νιώσατε ποτέ ότι κινδυνεύει η ζωή σας στα δύο χρόνια που μείνατε στο Κονγκό;
Σ.Χ.: Ναι, στη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου. Ξέρετε, στο Κονγκό υπάρχουν πολλές φυλές και δυστυχώς οι κυβερνήσεις επιδιώκουν να συντηρούν την αντιπαλότητα μεταξύ τους, για να τις κρατούν υποδουλωμένες και να μη χρειάζεται να διαθέτουν τα απαραίτητα για την επιβίωση των ανθρώπων, για την υγεία και την παιδεία τους. Οι εντάσεις λοιπόν είναι συχνές. Μια νύχτα η ιεραποστολή δέχθηκε επίθεση από αντάρτες, που κρατώντας τσεκούρια και μαχαίρια εισέβαλαν στην αποθήκη και αφού πήραν ό,τι υπήρχε, απείλησαν τον ιερέα ότι θα τον σκοτώσουν. Για να με προστατέψουν οι φίλοι μου, μου φόρεσαν ένα μαντήλι και μαύρισαν το πρόσωπό μου με την ελπίδα να περάσω απαρατήρητη. Ήμουν άλλωστε μια «μουζούνγκου», έννοια που την είχαν συνδέσει με την εκμετάλλευση. Τελικά, μια κυρία τούς είπε ότι είμαστε εθελοντές από την Ελλάδα, είδαν κι εκείνοι το σχολείο και αντιλήφθηκαν ότι μόνο δίναμε και δεν παίρναμε. Ο αρχηγός τούς διέταξε να σταματήσουν το πλιάτσικο και φεύγοντας είπε στον ιερέα: «Να προσεύχεσαι στο Θεό σου να γίνει καλά η χώρα μας».
 
Μαθητόκοσμος: Η Ελλάδα σήμερα περνά δύσκολες μέρες και βιώνει μια μεγάλη οικονομική κρίση που έχει αγγίξει τις οικογένειες όλων μας. Εξακολουθεί η στήριξη στο ιεραποστολικό έργο της περιοχής και τι μπορούμε να κάνουμε για να βοηθήσουμε;
Σ.Χ.: Η βοήθεια συνεχίζεται, αν και έχει λιγοστέψει. Αξίζει να γνωρίζουμε ότι ένα ευρώ είναι σπουδαίο για την ιεραποστολή. Και ότι 20 ευρώ αντιστοιχούν σε ένα σακί αλεύρι με το οποίο μπορεί να τραφεί μια οικογένεια για έναν ολόκληρο μήνα.

Μαθητόκοσμος: Τελικά, η εμπειρία σας ήταν ένα πολύτιμο μάθημα ζωής;
Σ.Χ: Ναι. Και βλέπω στα μάτια σας ότι και σε σας μπορεί να λειτούργησε με τον ίδιο τρόπο.
 
 

Εκδηλώσεις από Γραφείο Εξωτερικής Ιεραποστολής της Ιεράς Μητροπόλεως Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας


Εκδήλωση του Γραφείου Εξωτερικής Ιεραποστολής της Ιεράς Μητροπόλεως Βεροίας στο Παύλειο Ίδρυμα.


Την Κυριακή 13 Ιανουαρίου 2013 το Γραφείο Εξωτερικής Ιεραποστολής της Ιεράς Μητροπόλεως Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας διοργάνωσε στο Παύλειο Πολιτιστικό Κέντρο στη Βέροια δύο εκδηλώσεις (το πρωί η οποία επαναλήφθηκε και το βράδυ για την εξυπηρέτηση του κόσμου που ήθελε να την παρακολουθήσει).
 
 
 
Την εκδήλωση παρουσίασε ο Υπεύθυνος του Γραφείου Εξωτ. Ιεραποστολής Πρωτοπρεσβύτερος Νεκτάριος Σαββίδης.

Στην αρχή προβλήθηκε μία επίκαιρη συνέντευξη του σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Διοκλείας κ. Καλλίστου Ware που παραχώρησε στο διαδικτυακό ιστότοπο του περιοδικού «Πεμπτουσία» και αμέσως μετά ένα βίντεο από την Ιεραποστολή στο Κολουέζι που παρουσίασε τον τρόπο που γιορτάζουν εκεί τα Χριστούγεννα και την Πρωτοχρονιά.
Ακολούθως ο Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Αρχιμ. Γεώργιος Χρυσοστόμου έκανε έναν εκτενή απολογισμό των δράσεων του Γραφείου Εξωτ. Ιεραποστολής κατά τον περασμένο χρόνο προβάλλοντας και σχετικό οπτικοακουστικό υλικό.
Σύντομο χαιρετισμό απηύθυνε και ο υπότροφος κ. Ραφαήλ από το Κονγκό ο οποίος εδώ και μερικούς μήνες φιλοξενείται στην Ιερά Μονή Παναγίας Δοβρά και παρακολουθεί μαθήματα ελληνικών στα φροντιστήρια «Λέξις» που χορηγούν δωρεάν στις σπουδές του.
Ακολούθησε κοπή βασιλόπιτας και η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με ομιλία του Σεβασμιωτάτου ο οποίος τόνισε: «Στον απόηχο του σημερινού ευαγγελικού αναγνώσματος που μας θύμισε τον λόγο του προφήτου Ησαΐα για τους «εν σκότει και σκιά θανάτου καθημένους» ανθρώπους και λαούς του κόσμου, τους οποίους ήρθε ο Χριστός για να φωτίσει με το φως της θείας αληθείας του, παρακολουθήσαμε απόψε στην ωραία εκδήλωση του Γραφείου Εξ. Ιεραποστολής της Ι. Μητροπόλεώς μας στιγμιότυπα από τη ζωή των αδελφών μας χριστιανών της Μαύρης Ηπείρου. Από εκεί όπου η Ορθόδοξη Εκκλησία αγωνίζεται και στις ημέρες μας να φέρει το μήνυμα του Χριστού και του ευαγγελίου στους ανθρώπους που βρίσκονται ακόμη στο σκότος της αγνοίας και της ειδωλολατρίας αλλά και να τους βοηθήσει να βελτιώσουν τις πράγματι πολύ δύσκολες συνθήκες ζωής τους.
Όπως ξέρουμε και όπως είδαμε στην αποψινή προβολή, πολλά από όσα είναι για εμάς αυτονόητα για τους αδελφούς μας στην Αφρική είναι εξαιρετική πολυτέλεια που δεν μπορούν να απολαύσουν χωρίς τη βοήθεια και την συνδρομή μας, όπως είναι τό νερό ή τα φάρμακα.
Και ακόμη αυτά που θεωρούμε εμείς απλά και ταπεινά, για τους ανθρώπους εκεί αλλά και για τους ιεραποστόλους που εργάζονται αυτοθυσιαστικά κάτω από δύσκολες συνθήκες, τους προσφέρουν μεγάλη βοήθεια.
Γι’ αυτό και η Ιερά Μητρόπολή μας, με τη δική σας συνδρομή και βοήθεια, όσο μικρή και εάν είναι, προσπαθεί να συνδράμει το έργο των κληρικών και των λαϊκών που εργάζονται στην Ιεραποστολή της Αφρικής.
Με αυτήν τη συνδρομή η Ιερά Μητρόπολή μας ανέγειρε ένα ναό για να μπορεί να τελείται η θεία λειτουργία κανονικά. Προσπαθούμε να βοηθήσουμε ακόμη την Ιεραποστολή φωτοτυπώντας και δένοντας τα λειτουργικά βιβλία, έτσι ώστε ο κάθε ναός να έχει τα δικά του βιβλία, για να τελούνται οι ακολουθίες και να διευκολύνεται το έργο της Ιεραποστολής, και ακόμη προσφέροντας ό,τι άλλο μικρότερο ή μεγαλύτερο μπορεί να εξυπηρετήσει τις ανάγκες τους, που είναι πολλές, αλλά είναι και τόσο θεμελιώδεις, ώστε και τα πιο μικρά πράγματα να κάνουν μεγάλη διαφορά.
Γι’ αυτό και θα ήθελα να πω απόψε ότι η κατάσταση που είδαμε σήμερα ότι επικρατεί στην Αφρική, αλλά και που γνωρίζουμε όλοι μας, θα πρέπει να μας κάνει να είμαστε ιδιαιτέρως ευγνώμονες στον θεό για τις πολλές δωρεές και ευεργεσίες που μας έχει χαρίσει. Γιατί δεν μας έκανε μόνο την τιμή να γεννηθούμε σε ένα χριστιανικό περιβάλλον, σε μία χριστιανική χώρα, σε μία χριστιανική οικογένεια και να συνδέσουμε από την πρώτη στιγμή της ζωής μας τη ζωή μας μαζί του, αλλά και μας έδωσε τόσα πολλά αγαθά, που οι αδελφοί μας στη Μαύρη Ήπειρο στερούνται.
Θα πρέπει επιπλέον να μας κάνει να συνειδητοποιήσουμε και κάτι ακόμη: ότι όσο μεγάλη, όσο βαθειά, όσο δυσάρεστη και εάν είναι η κρίση που βιώνουμε στις ημέρες μας και όσο και εάν μας θλίβει και μας στεναχωρεί, θα πρέπει να την αντιμετωπίζουμε με υπομονή και με ταπείνωση, όπως ακούσαμε να λέει και ο σεβασμιώτατος Διοκλείας κ. Κάλλιστος, διότι εμείς έχουμε τόσα πράγματα που οι αδελφοί μας στερούνται. Και πάνω από όλα έχουμε το προνόμιο να είμαστε χριστιανοί και να ζούμε σε μία χώρα που δεν υπάρχουν τα προβλήματα και οι δυσκολίες των χωρών της Αφρικής.
Να αντιμετωπίζουμε , λοιπόν τα προβλήματα και τις δυσκολίες της παρούσης κρίσεως με ταπείνωση, ώστε να αποκομίσουμε από αυτή την κρίση, που όλοι ευχόμαστε να περάσει γρήγορα, πνευματική ωφέλεια, την οποία και θα έχουμε εάν δεν παραλείπουμε να ευχαριστούμε και να δοξάζουμε καθημερινά τον Θεό για τις άμετρες δωρεές του και εάν δεν παραλείπουμε, με κάθε τρόπο και στο πλαίσιο των δυνατοτήτων του ο καθένας από εμάς, να υποστηρίζουμε το έργο της Ορθοδόξου Εξωτερικής Ιεραποστολής, στο οποίο διακονεί με τον δικό του τρόπο και το Γραφείο Εξ. Ιεραποστολής της Μητροπόλεώς μας.
Ας το βάλλουμε αυτό τη φετινή χρονιά ως ένα σημαντικό στόχο της ζωής μας, και αυτό θα μας βοηθήσει και να αντιμετωπίσουμε την κρίση που διερχόμαστε στις πραγματικές της διαστάσεις και να έχουμε τη χάρη και την ευλογία του Θεού στη ζωή μας».
 
 
 
 
 
 
 
 

Η ιεραποστολή σαν έννοια προήλθε από τη λέξη ιεραποστολεύς...

Από τη Θρησκευτική και Ηθική Εγκυκλοπαίδεια:

Ιεραποστολή
Η ιεραποστολή σαν έννοια προήλθε από τη λέξη ιεραποστολεύς. Αυτή η λέξη προέκυψε εκ της συγχρόνου ιεραποστολικής δραστηριότητας της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Συναντάται για πρώτη φορά στο ιεραποστολικό Δελτίο αριθμό 2/1 Απριλίου 1964 της Μητροπόλεως Ειρηνουπόλεως, εκδιδόμενο υπό του εν Καμπάλα της Αφρικής εδρεύοντος αρχιερατικού επιτρόπου, αρχιμ. Χρυσοστόμου Παπασαραντοπούλου. Δια του όρου αυτού επιχειρείται να αποδοθεί η έννοια της ιεραποστολής γενικά και ειδικότερα των εκάστοτε αρχών, ομάδων ή προσώπων τα οποία είναι επιφορτισμένα με την ευθύνη της αποστολής ιεραποστόλων και της υποστηρίξεως εν γένει της ιεραποστολής.
Έτσι η Ορθόδοξος Εκκλησία επεριεπλάκει ευθύς εξ αρχής σε σκληρούς αγώνες αφενός μεν εναντίον εσωτερικών εχθρών, όπως είναι οι αιρέσεις, αφετέρου δε εναντίον των έξωθεν προσβαλλόντων αλλόδοξων επιδρομέων, ιδίως των ισλαμικών φυλών και των Τατάρων, ουδέποτε παρέλειψε το καθήκον της ασκήσεως ιεραποστολής. Παρόλα αυτά η θεωρητική έρευνα επί των γενικών αρχών της ιεραποστολής και η συστηματική έκθεση της Ορθοδόξου διδασκαλίας περί αυτής δεν απετέλεσαν μέχρι σήμερα αντικείμενο ενασχολήσεως της θεολογίας μας. Ακόμα περισσότερο, αποτελεί έκπληξη η διαπίστωση ότι στο σύνολο της εκκλησιαστικής γραμματείας ο περί ιεραποστολής λόγος, τόσο ο θεωρητικός, όσο και ο περί την μέθοδο αυτής ασχολούμενος, ελάχιστη θέση καταλαμβάνει. Με αυτό τον τρόπο κάθε καταβαλλόμενη προσπάθεια συνθετικής παρουσίασης των αρχών που διέπουν την ιεραποστολή έχει να αντιμετωπίσει πολλές δυσχέρειες, παραμένει όμως πάντοτε εντός των ορίων μιας πρώτης προσεγγίσεως του θέματος.
Χρησιμοποιώντας για μας τον όρο «ιεραποστολή» εννοούμε το έργο της κήρυξης του Ευαγγελίου και τη όλη συναφή δραστηριότητα της Εκκλησίας μας, αφενός μεν προς τους εκτός αυτής, αφετέρου δε προς τους βαφτισμένους, αλλά με χαλαρά σχέση ή διαστάσει προς αυτήν ευρισκομένους. Στην πρώτη περίπτωση μιλάμε περί εξωτερικής ιεραποστολής και στη δεύτερη περί εσωτερικής ιεραποστολής. Ειδικά όμως για τη χρήση του όρου εσωτερικής ιεραποστολής υπάρχουν πολλές δυσκολίες, καθώς το αντικείμενο αυτής δεν είναι σαφώς διαγεγραμμένο, συγχεόμενο πολλές φορές με το κατηχητικό ή ποιμαντικό έργο της Εκκλησίας. Επίσης προς περαιτέρω διασαφήνιση του όρου ιεραποστολή θα πρέπει να σημειωθεί, ότι αυτός ο όρος δεν χρησιμοποιείται ως δηλωτικό σημείο στη καταβαλλόμενη προσπάθεια της Εκκλησίας προς ανάκληση των εξ αυτής αποκεκομμένων εξαιτίας σχίσματος ή αιρέσεως, πολύ δε περισσότερο για τις σχέσεις αυτής προς τις μεγάλες Εκκλησίες της Δύσεως Ρωμαιοκαθολικής και Προτεσταντικής ή προς τις άλλες ανατολικές Εκκλησίες.
Κατά τα τελευταία έτη τόσο στο εξωτερικό, όσο και στην Ελλάδα ο όρος ιεραποστολή τείνει, ορθώς άλλωστε, να περιορισθεί εννοιολογικός μόνο εις τα υπό του ενός σκέλους, αυτής, δηλαδή της εξωτερικής ιεραποστολής, διαγραφόμενα πλαίσια. Σε αυτό συμβάλει : Α) Η παρατηρούμενη σήμερα τάση αναπτύξεως του ποιμαντικού έργου της Εκκλησίας και επεκτάσεως αυτού στα υπό του όρου «εσωτερική ιεραποστολή» διαγραφόμενα αντικείμενα. Β) Η απόκτηση της υπό του όρου «εξωτερική ιεραποστολή» εκφραζόμενης έννοιας πραγματικού περιεχομένου εξ αφορμής των εν Αφρική και Ασία νεοπαγών Ορθοδόξων ιθαγενών Εκκλησιών και με τη μέχρι σήμερα εναργέστερο συνειδητοποιήσεως του καθήκοντος της Εκκλησίας προς τους εκτός αυτής. Ιεραποστολή ως λέξη είναι δημιούργημα του παρόντος αιώνος, προέρχεται δε κατά πάσα πιθανότητα εκ του αναλόγου όρου “mission” ο οποίος χρησιμοποιείτε στην Ρωμαιοκαθολική και Προτεσταντική Εκκλησία.
Αιτία όμως της ιεραποστολή είναι ο ίδιος ο Θεός. Επειδή κατά την ουσία του είναι, αγάπη (Α΄Ιω.δ΄8,Γρηγόριος Θεολόγος, Λόγος ΚΒ΄,PG 25, 1136 A),εξ αγάπης δημιούργησε τον άνθρωπο και εξακολουθεί να αγαπά αυτόν και μετά την εξ αυτού απομάκρυνση. Η προς τον πεπτωκότα άνθρωπο αγάπη του Θεού εκφράζεται δια της θελήσεώς του προ σωτηρία. Η θέληση αυτή του Θεού στο επιμέρους έργο της σωτηρίας κάθε ανθρώπου όχι μονό προηγείται από κάθε συναφούς ανθρώπινης θελήσεως, αλλά αποτελεί το γενεσιουργό αίτιο αυτής. Τέλος η θέληση του Θεού προς σωτηρία δεν αποτελεί μια αφηρημένη, αδρανή γνωστική κατάφαση, αλλά μια συγκεκριμένη και ενεργό βούληση, η οποία εκδηλώνεται δια της ιεραποστολής. Κατά συνέπεια ο Θεός θέλει την ιεραποστολή.
Ο σκοπός της Ιεραποστολής ταυτίζεται με το σκοπό της σωτηριολογικής αποστολής του Χριστού, της υποταγής των πάντων εις τον Πατέρα, «ίνα ή ο Θεός πάντα εν πάσιν» (Α΄Κορ. ιε ΄ 28).
Πρωτεύον και κύριο πρόσωπο της Ιεραποστολής είναι ο Θεός. Αυτός δημιούργησε προαιώνια το σχέδιο της θείας οικονομίας δια τη σωτηρία και επαναγωγή του ανθρώπου εις αυτόν και αυτός ασκεί την ιεραποστολή. Και πρώτα μεν προετοιμάζει των άνθρωπο δια της φυσικής αποκαλύψεως και του εξ αυτής απορρέοντος ηθικού, νόμου, μετά δε ολοκληρώνει την προετοιμασία αυτή δια της δημιουργίας εκλεκτού λαού, προς τον οποίο αποκαλύπτεται πνευματικός. Ήδη από τη στιγμή αυτή τα τρία πρόσωπα της Αγίας Τριάδος παρουσιάζονται εναργέστερα κατά τη λειτουργία του έργου της σωτηρίας και συγκεκριμένα ο Πατήρ δια των πολλαπλών εντολών και του εν Σινά Νόμου, ο Υιός δια της ακολουθίας τον Ισραήλ ζωηφόρου πνευματικής πέτρας και το Άγιο πνεύμα δια του κηρύγματος των προφητών. Έκδηλος πλέον καθίσταται η δραστηριότητα εκάστου των τριών προσώπων, όταν συντελεσθεί ο προκαθορισμένος καιρός και η ανθρωπότητα δέχεται το πλήρωμα της θεότητας σωματικώς. Ο πατήρ καθορίζει το χρόνο της ενσαρκώσεως και αποστέλλει τον Υιό του. Ο Υιός δια της επιφανείας του, της θυσίας του και της αναστάσεως του προβαίνει προς τη ανεπανάληπτη χειρονομία της τελεσίδικης και εφάπαξ λυτρώσεως του ανθρώπου και της εξ αυτού, όντος ακρογωνιαίου, θεμελιώσεως της Εκκλησίας. Τέλος το Άγιο Πνεύμα συνεχίζει το έργο της σωτηρίας φρουρώντας και οδηγώντας την Εκκλησία. Ειδικά για το έργο της ιεραποστολής η Καινή Διαθήκη παρέχει πολλές μαρτυρίες, ότι και τα τρία πρόσωπα της Αγίας Τριάδος συμμετέχουν ενεργώς. Πρβλ. στην εκλογή των αποστολών : Πατήρ : Α΄ Κορ.α΄1, ιβ΄28, Γαλατ.α΄15, Εφεσι.γ΄ 7, Α΄Θεσσαλ.β΄4. Υιός : Πραξ.α΄24, θ΄15, κβ΄21, Εφεσι.δ΄11, Β΄Κορ.ι΄8, ιγ΄, 10. Άγιο Πνεύμα : Πραξ.ιγ΄2. Στην επιστασία και άσκηση ιεραποστολής : Πατήρ : Πραξ.η΄26, θ΄ 10, ιστ΄10, Ρωμ.α΄10, Γαλατ.α΄16, β΄1, Α΄ Θεσσαλ.γ΄11, Εβρ.β΄4, γ΄19. Υιός : Πραξ.ιστ΄ 7, ιη΄9, Ρωμ.ιε΄18, Α΄Κορ.ιστ΄ 7, Κολοσα.α΄29, Β΄ Τιμ.δ΄17. Άγιο Πνεύμα : Πραξ.θ΄31, ιγ΄ 4, ιδ΄26, ιστ΄6 κ.εξ., Εβρ.β΄4, Α΄Πετρ.α΄12. Στη μεταστροφή : Πατήρ :Ιω.στ΄44, ιζ΄6, Πραξ.β΄39, ιδ΄27, Ρωμ.η΄29 κ.εξ.,Εφεσι.α΄4,11, Κολοσα.δ΄3, Ιακ.α΄18 κ.λπ.. Υιός : Ματθ.ια΄27, Λουκ.ι΄22, Πραξ.β΄47, 21. Άγιο Πνεύμα : Πραξ.θ΄31.
Δεύτερο πρόσωπο της ιεραποστολής είναι τα λειτουργικά Πνεύματα. Τόσο στην αρχαία εποχή, όσο και κατά τι ημέρες της σωτηρίας οι άγγελοι «διακονούν»(Εβρ. Α΄14) το θείο σχέδιο, εκτελώντας τα προς αυτούς υπό του Θεού δοσμένες εκάστοτε εντολές, ή εκπληρώνοντας το έργο που τους έχει ανατεθεί. Η Καινή Διαθήκη μνημονεύει πολλές φορές τους αγγέλους και τις συνεργασίες τους στο έργο της σωτηρίας. Εκτός της δραστήριας συμμετοχής των αγγέλων κατά το χρόνο περί την ενσάρκωση και σταύρωση αναφέρονται άγγελοι και κατά τους μεταγενεστέρους χρόνους. Η μεταστροφή του Αιθίοπος της Κανδάκης έχει την αφετηρία της στη δια αγγέλου μεταβιβασθείσα σχετική εντολή του Θεού προς τον Φίλιππο(Πραξ.Η΄26), όμοια συμμετοχή έχουμε κατά την μεταστροφή του Κορνηλίου(Πραξ. Ι΄3), τέλος γίνεται λόγος στην Αποκάλυψη περί ενός είδους εσχατολογικού ευαγγελισμού των ανθρώπων από αγγέλου(Αποκ. Ιδ΄6. Ωριγένης, Εις το κατά Ιωάννη Ευαγγέλιο εξηγητικών Ι΄,14 ,83). Επί πλέον η Καινή Διαθήκη γνωρίζει αγγέλους στους οποίους έχουν διαπιστευθεί άνθρωποι( Ματθ.ιη΄10, Πραξ. ιβ΄15). Ο Ισραήλ καλλιεργούμενος από το Άγιο Πνεύμα δια των προφητών προήχθη συν το χρόνο στη συνηδειτοποίειση μιας ευρύτερης αποστολής, την οποία είχε να επιτελέσει μεταξύ των εθνών και η οποία εκδηλώνεται στην αντίληψη περί της παγκοσμιότητας του Θεού και στην εσχατολογική προσδοκία της επιστροφής των λαών προς προσκύνηση του Θεού στην Ιερουσαλήμ(Ής.β΄1-3,κε΄6-9, Ιερ.γ΄ 17, Αγγ.β΄6-9, Ζαχ.η΄20, Ψαλμ.μστ΄10,βιβλίο Ιωνά- ιεραποστολικού χαρακτήρα νοήματα συναντάμε μόνο στο περί του παιδός Κυρίου λόγο του Ησαίου μβ΄1-7, μθ΄1-7). Η κεντρομόλος αυτή περί σωτηρίας των εθνών αντίληψής του Ισραήλ καταργείται δια του μυστηρίου της κενώσεως του Υιού του Θεού. Η Εκκλησία ως σώμα Χριστού και ως επί γης διαιώνισης της ενσαρκώσεως του Λόγου δεν είναι μόνο «κιβωτός», «αυλή», «Ιερουσαλήμ», που συνάζει όλους προς αυτήν, προσφέροντας ασφάλεια και προστασία, αλλά καλείται, να συμμετέχει στην ιερουργία του Ευαγγελίου του Θεού στα έθνη. Η εντολή του «πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τα έθνη»(Ματθ.κη΄19) και στην αρχιερατική προσευχή «καθώς απέσταλκέν με ο πάτηρ, καγω πέμπω υμάς»(Ιω.κ΄21), αποδεικνύουν το παραπάνω διαγραφόμενο καθήκον στην Εκκλησία. Η ιεραποστολή δεν αποτελεί μια πλευρά της εκκλησιαστικής δραστηριότητας, έστω και τη πλέον σημαντική, αλλά συνιστά ένα ουσιώδες στοιχείο αυτής της υποστάσεως της Εκκλησίας.
Τρίτο πρόσωπο οι άνθρωποι. Ο Θεός θεωρεί ως πλέον σύμφορον για τον άνθρωπο τη χρησιμοποίηση αυτού του ιδίου ως συνεργάτη στο έργο της σωτηρίας. Για αυτό ο Θεός από την αρχή εξέλεξε ανθρώπους για να διαμηνύσουν τα θελήματά του, να προβούν σε πράξεις επ’ονόματί του και να κηρύξουν τον λόγο Του. Πολλοί από αυτούς τους ανθρώπους δεν προέρχονταν από τον εκλεκτό λαό και παρόλα αυτά αναδείχτηκαν σε τέτοιο βαθμό πιστοί εκτελεστές των εντολών του Θεού, ώστε η Εκκλησία μας τιμά τη μνήμη τους (πρλβ. Ενώχ, Νώε, Μελχισεδέκ, Ιώβ, Ρούθ, κ.λπ.). Η ενανθρώπηση του Λόγου επιβεβαιώνει κατά τρόπο τελεσίδικο τη θέληση του Θεού, πως ο άνθρωπος συντρέξει στο έργο της σωτηρίας, τόσο της δικής του, όσο και των άλλων. Ο άνθρωπος καλούμενος στην πίστη καλείται και δια την ιεραποστολή. Η άσκηση της ιεραποστολής δε προϋποθέτει απαραιτήτως μεσολάβηση της Εκκλησίας(Μαρκ.ε΄19, Λουκ.η΄39 και Μαρκ.θ΄39, Λουκ.θ΄50. Πρλβ. Αριθμ. Ια΄29, Α΄ Κορ.ιβ΄3, Πραξ.ιη΄25) υποχρεώνει όμως τη κατά πάντα αναγνώριση της ως του μόνου επί γης φορέως της σωτηρίας.
Από τον ειδικό σκοπό της ιεραποστολής συνάγεται ότι αντικείμενο αυτής είναι οι μη χριστιανοί, συγκεκριμένα όλοι οι μη βαπτισμένοι, διότι το βάπτισμα αποτελεί ουσιώδες διακριτικό γνώρισμα αυτών και των πιστών. Κατά συνέπεια όλο εκείνο το πλήθος των ανθρώπων, οι οποίοι σήμερα στις χώρες της ιεραποστολής σέβονται τον Χριστό, αλλά δε προσέρχονται στο βάπτισμα ή αυτοί που ανήκουν στη σύγχρονη κίνηση των λεγόμενων χριστιανών άνευ Εκκλησίας δεν παύουν να αποτελούν αντικείμενο της ιεραποστολής, διότι η συνειδητή άρνηση της αποδοχής του βαπτίσματος, σημαίνει ηθελημένη παραγνώριση της Εκκλησίας, δηλαδή αποστέρηση με ιδία θελήσει της σωτηρίας. Αλλά ακόμα και εκείνοι που επίστευσαν και προετοιμάζονται δια το βάπτισμα ανήκουν στο χώρο του αντικειμένου της ιεραποστολής. Ως εκ τούτου η κατήχηση των φωτιζομένων είναι αναπόσπαστο μέρος της ιεραποστολής, ενώ η διδασκαλία των νεοφωτίστων είναι έργο της ποιμαντικής. Εξ αντιθέτου όλες οι μορφές νεοπαγανισμού είτε ως άρνηση της πίστεως, είτε ως αμφιβολία περί της γνησιότητας του βαπτίσματος, εξ αφορμής της προσελεύσεως σε αυτό εξαιτίας καθαρά κοινωνικών και όχι εν επιγνώσει του μυστηριακού χαρακτήρος αυτού, δεν αποτελούν αντικείμενο της ιεραποστολής.
Ως προς το κίνητρο της ιεραποστολής διακρίνουμε το επί μέρους και το γενικό. Ήδη στη Καινή Διαθήκη προβάλλεται η ιεραποστολή υπό πολλές μορφές. Η ιεραποστολή κατανοείται ως εντολή Θεού(Πραξ.ι΄42 : «παρήγγειλεν». Πρβλ. Ματθ. Κη΄,19), ως οφειλή (Ρωμ.α΄14) και ως ανάγκη(Α΄ Κορ.θ΄10). Στα παραπάνω κίνητρα μπορούν να προστεθούν και πολλά άλλα αναλόγως της εν Χριστό οικοδομής του ασκούντος την ιεραποστολή, αμοιβή (Μαρθ.ε΄19), η φιλοτιμία (Ωριγένης, Ομιλίες ελληνικές προς τον Ιερεμία 12,8), η σωτηρία του ασκούντος την ιεραποστολή (Κλημ. Αλεξαδρεύς, Σρωματείς VII, 52, 3) κ.λπ. Το γενικό και κύριο ώμος κίνητρο της ιεραποστολής δεν μπορεί να είναι άλλο από την αγάπη, δηλαδή η δύναμη η θέσασα σε ενέργεια όλο το σχέδιο της θείας οικονομίας. Εφόσον ο Θεός Πατήρ παρωθείται στο έργο της σωτηρίας εξ αγάπης, ο δε Υιός ενσαρκώνεται και πάσχει εξ αγάπης για τον αμαρτωλό άνθρωπο, καλείται και ο ιεραπόστολος να αποκαθάρει το κίνητρό του και να καταστήσει αυτό πλήρες αγάπης, με τη πεποίθηση ότι σε αυτό τοποθετεί τον ιεραποστολικό του ζήλο και την όλη σχετική δραστηριότητα του επί της μόνης ορθής βάσεως.
Από τη Θρησκευτική και Ηθική Εγκυκλοπαίδεια. Εκδότης Α. Μαρτίνος. Τόμος 6, σελ. 763.
 
 

Εβδομάδα Εξωτερικής Ιεραποστολής 2013: Δυναμικό "παρών" από την Ιερά Μητρόπολη Φιλίππων, Νεαπόλεως και Θάσου


Εορταστική εκδήλωση «ΟΝΕΙΡΩΝ ΝΑΥΣ» για την Εξωτερική Ιεραποστολή, από την Ιερά Μητρόπολη Φιλίππων, Νεαπόλεως και Θάσου


27 Μαρτίου, 2013
 
 
Η εβδομάδα αυτή έχει ορισθεί από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας μας ως «Εβδομάδα Εξωτερικής Ιεραποστολής» με σκοπό την ενημέρωση των πιστών και την στήριξη του ιεραποστολικού έργου της Εκκλησίας, που οργανωμένα και υπεύθυνα επιτελείται. Η Ιερά Μητρόπολή μας με το Γραφείο Εξωτερικής Ιεραποστολής εργάζεται αδιάκοπα γι' αυτόν τον ιερό σκοπό και οργανώνει κάθε χρόνο κεντρική Εκδήλωση ενημέρωσης και προβολής του έργου της στην Αφρικανική Ήπειρο. Στην εφετινή εκδήλωση, που θα πραγματοποιηθεί σήμερα Τετάρτη, 27 Μαρτίου και ώρα 7 το απόγευμα στο Αμφιθέατρο της Περιφερειακής Ενότητας (πρώην Νομαρχία) Καβάλας, θα παρουσιασθεί μέσα από την τελευταία ιεραποδημία το έργο που πραγματοποιείται, καθώς και αυτό που προγραμματίζεται στις μακρινές χώρες της Ουγκάντα και της Μαδαγασκάρης.

Η συνεχής και αποτελεσματική λειτουργία του Γραφείου Εξωτερικής Ιεραποστολής επιτρέπει να διατηρούνται μακροχρόνιοι και ισχυροί δεσμοί με τις Αφρικανικές Μητροπόλεις του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας και επιπλέον με την διακριτική στήριξη και ευαισθησία επωνύμων και ανωνύμων συμπολιτών μας έχει καταφέρει εντυπωσιακά έργα αγάπης στην μακρινή Αφρικανική Ήπειρο, όπως είναι η ανέγερση Ναών, Σχολείων και Ιατρείων, αλλά και το πρόγραμμα αναδοχής για τα παιδιά και τις οικογένειές τους. Στη σημερινή εκδήλωση, που θα προβληθούν και εικόνες από την τελευταία (2012) επίσκεψή μας στην Ουγκάντα και Μαδαγασκάρη, Σας αναμένουμε όλους για να συνεορτάσουμε και να θυμηθούμε όλα όσα έγιναν αλλά και να πληροφορηθούμε όσα προγραμματίζονται να γίνουν. Και αυτά για να συνεχίζουμε απρόσκοπτα και αποτελεσματικά την ιεραποστολική παράδοση και δράση της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας ανά τον κόσμο.
 
 
 
 

Η ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ 2013 ΣΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ

 

Την Κυριακή των Βαίων, 28η Απριλίου 2013, η Α.Θ.Μ. ο Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ.Θεόδωρος Β΄ εχοροστάτησε κατά τον Όρθρο και ετέλεσε την Θεία Λειτουργία στον Ιερό Πατριαρχικό καί Καθεδρικό Ναό του Οσίου Σάββα του Ηγιασμένου Αλεξανδρείας, συλλειτουργούντος του Σεβ. Μητροπολίτου Λεοντοπόλεως κ. Γαβριήλ, Πατριαρχικού Επιτρόπου Αλεξανδρείας.
Προ της απολύσεως της Πατριαρχικής Θείας Λειτουργίας, ο Μακαριώτατος προσέφερε προς το Σκευοφυλάκιον της Πατριαρχικής Μονής του Αγίου Σάββα, ως προσωπικόν αφιέρωμα ευγνωμοσύνης καθώς και διηνεκούς ευλογίας των πιστών, περίτεχνον Σταυρόν Αγιασμού, ιδιαιτέρας ξυλογλυπτικής τέχνης, εμπεριέχοντα τεμάχιον Τιμίου Ξύλου, το οποίον κατείχε εκ του μακαριστού Πατριάρχου Ιεροσολύμων Βενεδίκτου.
Στην Ευχαριστιακή Σύναξη προσήλθον πλήθος πιστών, μεταξύ των οποίων και ο Ελλογ. Καθηγητής Πανεπιστημίου και Ακαδημαϊκός κ. Χρήστος Ζερεφός, Αιγυπτιώτης τη καταγωγή, τον οποίον ο Μακαριώτατος προσεφώνησε καταλλήλως, εγκωμιάσας την επιστημονική συμβολή του διά την προστασία του Περιβάλλοντος.
Το εσπέρας της ιδίας ημέρας ο Μακ. Πατριάρχης εχοροστάτησε κατά την Ακολουθία του Νυμφίου στον Ιερό Ναό των Παμμ. Ταξιαρχών Ιμβραημίας, ενώ την επομένη ημέρα, Μ. Δευτέρα, 29η Απριλίου 2013, ετέλεσε την Προηγιασμένη Θεία Λειτουργία στον Πατριαρχικό και Καθεδρικό Ιερό Ναό του Αγίου Σάββα Αλεξανδρείας.
 

Ένα παιδί από την Αφρική γράφει για τον ρατσισμό...

Η Aραβική άνοιξη, χειμώνας της Ορθοδοξίας;

του Κωνσταντίνου Χολέβα –Πολιτικού Επιστήμονα, από την εφημερίδα ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ








Καθώς γράφω ακούω τις αντιφατικές πληροφορίες για την τύχη του Ελληνορθοδόξου Μητροπολίτου Χαλεπίου Παύλου, διότι δεν έχει επιβεβαιωθεί η απελευθέρωσή του. Θυμούμαι ότι κατά την πρώτη μου επίσκεψη στη Συρία το 1981 ο ξεναγός του Εθνικού Μουσείου της Δαμασκού μού έδειξε την ειδική αίθουσα Μεγάλου Αλεξάνδρου και την αίθουσα με τα βυζαντινά νομίσματα. Μού είπε δε το εξής: «Από όλους τους λαούς που πέρασαν από την περιοχή οι Έλληνες, Μακεδόνες πρώτα και μετά Βυζαντινοί, είναι οι μόνοι οι οποίοι άφησαν πολιτισμό. Να έρχεστε στη Συρία. Εσείς οι Έλληνες έχετε πολλά δικά σας να δείτε». Και όταν τον ρώτησα για την κατοχή των Οθωμανών Τούρκων που είναι και μουσουλμάνοι, μού έδειξε μία πλατεία με το μνημείο των Μαρτύρων και μού εξήγησε: «Αυτό το μνημείο τιμά τους πατριώτες Σύρους που εξεγέρθηκαν κατά των Τούρκων και σφαγιάσθηκαν τον 19οαιώνα».
Τα γράφω αυτά για να τονίσω ότι ο Ελληνισμός δεν είναι ξένος προς την χώρα, τον λαό και τα όσα συμβαίνουν σήμερα στην ταλαίπωρη Συρία. Το ένα δέκατο του πληθυσμού περίπου ακολουθεί το ελληνορθόδοξο δόγμα, ενώ η πλειοψηφία είναι Σουνίτες Μουσουλμάνοι.Οι Ορθόδοξοι ανήκουν στο Πατριαρχείο Αντιοχείας και είναι αραβόφωνοι.Αυτοαποκαλούνται Ρουμ Ορτοντόξ, δηλαδή Ρωμηοί Ορθόδοξοι, απόγονοι του Βυζαντίου-Ρωμανίας και της Νέας Ρώμης-Κωνσταντινουπόλεως.
Ο απαχθείς Μητροπολίτης ονομάζει την Μητρόπολη Χαλεπίου με τον επίσημο τίτλο «Βεροίας και Αλεξανδρέττας». Η Βέροια ήταν μία από τις πόλεις της Μακεδονικής Δεκαπόλεως που έκτισαν εκεί οι επίγονοι του Αλεξάνδρου. Η Αλεξανδρέττα, που ανήκει στην Τουρκία και ονομάζεται Ισκεντερούν, ιδρύθηκε από τον ίδιο τον Μ. Αλέξανδρο. Ο Μητροπολίτης Παύλος σπούδασε στη Θεολογική Σχολή Θεσσαλονίκης και ομιλεί άριστα τα ελληνικά.
Ορθώς το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών παρενέβη και κινητοποίησε την Ευρ. Ένωση και άλλους μηχανισμούς υπέρ του Ελληνορθοδόξου Μητροπολίτη καθώς και του Συροϊακωβίτη(Μονοφυσίτη) Μητροπολίτη του Χαλεπίου. Πιστεύω ότι η Ελλάς πρέπει επισήμως να διακηρύξει ότι είναι ο προστάτης των Ορθοδόξων Χριστιανών της Μέσης Ανατολής και ότι ουδεμία λύση μπορεί να δοθεί στον συριακό εμφύλιο χωρίς την συμφωνία και της Ελλάδος. Και να εξηγήσουμε στη Δύση ότι με απαγωγές ιερωμένων και με ακραίους ισλαμιστές, που ενισχύει η Τουρκία, δεν θα έλθει η δημοκρατία στη Συρία.

http://www.amen.gr/article13571

Κυριακή, 28 Απριλίου 2013

Ταξίδι στην Κένυα, ταξίδι στην Αφρικανική Ορθοδοξία...

The Orthodox Christian Mission Center has been commissioned by the Assembly of Orthodox Bishops of North and Central America to help Orthodox Christians to make disciples of all nations. Among the Turkana of Northern Kenya, OCMC's ministries have helped welcome hundreds of people into the Body of Christ. For more information please visit www.ocmc.org or call the Mission Center at 1-877-GO-FORTH....

Μικρογραφία17:17
http://www.youtube.com/watch?v=VO9AbyshWmk

Βοηθώντας τη Μαδαγασκάρη... Help Madagascar - Madagascar In Our Hands

Εκοιμήθη ο Δημήτριος Σαρακάκης, Άρχων του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας

από την Αδελφότητα Οφφικιάλων του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας "Ο Απόστολος Μάρκος"

Η Αδελφότητα Οφφικιάλων του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής «Ο Απόστολος Μάρκος» μετά βαθυτάτης θλίψεως αγγέλλει προς τους άρχοντας ότι ο Άρχοντας Μέγας Χαρτοφύλακας Δημήτριος Σαρακάκης απεβίωσε.
Η κηδεία του αειμνήστου θα τελεσθεί τη Μεγάλη Δευτέρα, 29 Απριλίου 2013 και ώρα 10.00 π.μ., στον Ιερό Ναό Α Κοιμητηρίου Αθηνών.

http://www.amen.gr/article13561

Κυριακή των Βαΐων 2013 στην Άκκρα (Γκάνα)

Αγάπη και Συμπαράσταση από την Ορθόδοξη Εξωτερική Ιεραποστολή...

Σάββατο, 27 Απριλίου 2013

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΑΚΚΡΑΣ: ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ- HOLY WEEK PROGRAM





ΤΟ ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ ΣΤΙΣ ΓΛΩΣΕΣ ΤΟΥ ΠΟΙΜΝΙΟΥ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ

 
 

Η Ενοριακή Νεανική Εστία του Αγίου Ελευθερίου οδού Αχαρνών συνεχίζει να βοηθά την Ορθόδοξη Ιεραποστολή στη Μαδαγασκάρη

 Ενοριακή Νεανική Εστία Αγίου Ελευθερίου οδού Αχαρνών:

Η Ενοριακή Νεανική Εστία του Αγίου Ελευθερίου οδού Αχαρνών συνεχίζει να βοηθά την Ορθόδοξη Ιεραποστολή στη Μαδαγασκάρη. Συγκεντρώνει χρήματα και συμβάλλει για την ημερήσια διατροφή 900 πτωχών παιδιών.
Βοήθησε και εσύ, καταθέτοντας στο λογαριασμό GR70 0172 0470 0050 4705 8989 406 της Τράπεζας Πειραιώς


Οι στόχοι που ολοκληρώθηκαν

Οι μάχες για μόρφωση στην ταπεινή Μαδαγασκάρη έχουν πολλά εμπόδια να ξεπεράσουν. Συχνά σχολείο για ένα παιδί σημαίνει καθημερινή σκληρή πορεία ωρών για να φτάσει στην τάξη. Σημαίνει οικονομική θυσία για τον πατέρα και τη μητέρα, μεγαλύτερη από το μεροκάματο των 20 σεντς για να πληρώσουν τη στοιχειώδη παιδεία. Σημαίνει πρόσθετο οικονομικό βάρος για να αποκτήσει το παιδί ένα πανάκριβο τετράδιο και μολύβι. Και τροφή, αρκετή τροφή να διασφαλίσει (τουλάχιστον τις περισσότερες φορές) ότι δεν θα λιποθυμήσει το παιδί τους μέσα στο μάθημα από την εξάντληση της φοβερής πείνας.

Οι στόχοι μας
ΣΤΟΧΟΣ - ΠΕΡΙΓΡΑΦΗΚΟΣΤΟΣ ΠΡΟΟΔΟΣ
1ος & 2ος στόχος, περιοχή Nomomtsuana
1ος στόχος
Δύο σχολικές αίθουσες & ένα γραφείο διδασκάλων.
24.000,00 €ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΗΚΕ
2ος στόχοςΕξοπλισμός (θρανία, έπιπλα) 3.000,00 €
3ος στόχος, περιοχή Antananarivo
Κάλυψη καθημερινού συσσιτίου 1,000 παιδιών για το έτος 201018.000,00 €ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΗΚΕ
4ος στόχος, περιοχή Soavinarivo
Σχολικό συγκρότημα μέσα στο υπό ανέγερση όραμα της "Βασιλειάδας", της μεγαλύτερης φιλανθρωπικής μονάδας.
5 θέσιο Δημοτικό Σχολείο με:
5 αίθουσες, 1 γραφείο, 3 τουαλέτες
Σύνολο 365 τ.μ.
54.000,00 €ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΗΚΕ
Στόχοι σε μόνιμη βάση
Αναδοχές
Έχουν ήδη πραγματοποιηθεί μέχρι το τέλος του 2010 με τη βοήθεια του Θεού 55 αναδοχές παιδιών
Συγκεντρώθηκαν:
5.500,00 €
Σοφία, Απόστολος, Δήμητρα, Ιωάννης....
Είναι νέοι που βαπτίσθηκαν Χριστιανοί Ορθόδοξοι το Μεγάλο Σάββατο του 2010, στη μακρινή Μαδαγασκάρη.
Αποστολές ειδών
στα containers συλλογής βοήθειας (Αγ. Ευθύμιος, Κερατσίνι):
Έχουν ήδη πραματοποιηθεί μέχρι και τον Απρίλιο 2013 47 αποστολές υλικών
Έγιναν
47 αποστολές
Η βοήθειά μας φτάνει στον τελικό της παραλήπτη χωρίς μεσάζοντες. Αυτό όμως απαιτεί χρόνο και υπομονή να ξεπερνώνται οι δυσκολίες.
Τρόφιμα μακράς λήξης, άρτια παιχνίδια και σχολικά είδη, ρούχα καθαρά και διπλωμένα.
Αρχοντική βοήθεια, με σεβασμό στην αξιοπρέπεια του άλλου, και όχι επειδή απλά ξεφορτωνόμαστε ό,τι δε θέλουμε. Ας αναλογιζόμαστε ότι το κόστος για να αποσταλεί κάθε αντικείμενο που επιλέγουμε μπορεί και να ξεπερνά την αξία του ίδιου του αντικειμένου. Να δίνουμε με πνεύμα γνήσιας αγάπης.

Χτίσιμο Σχολείων


 
 
Οι μάχες για μόρφωση στην ταπεινή Μαδαγασκάρη έχουν πολλά εμπόδια να ξεπεράσουν. Συχνά σχολείο για ένα παιδί σημαίνει καθημερινή σκληρή πορεία ωρών για να φτάσει στην τάξη. Σημαίνει οικονομική θυσία για τον πατέρα και τη μητέρα, μεγαλύτερη από το μεροκάματο των 20 σεντς για να πληρώσουν τη στοιχειώδη παιδεία. Σημαίνει πρόσθετο οικονομικό βάρος για να αποκτήσει το παιδί ένα πανάκριβο τετράδιο και μολύβι. Και τροφή, αρκετή τροφή να διασφαλίσει (τουλάχιστον τις περισσότερες φορές) ότι δεν θα λιποθυμήσει το παιδί τους μέσα στο μάθημα από την εξάντληση της φοβερής πείνας.
Η συνδρομή μας στην επισκοπή Μαδαγασκάρης γίνεται χτίσιμο σχολείων, ιδιαίτερα στα απομακρυσμένα χωριά. Γίνεται μίσθωση δασκάλων να προσφέρουν μάθημα δωρεάν. Γίνεται αποστολή μολυβιών και τετραδίων, σταλμένων με πολλή αγάπη από την Ελλάδα. Γίνεται συνδρομή για το καθημερινό μοίρασμα από λίγα μπισκότα και γάλα στα παιδιά, πριν το μάθημα, να μη λιποθυμάνε μέσα στην αίθουσα.
Με ευγένεια και αξιοπρέπεια, τα παιδιά των φτωχών μαθαίνουν να γράφουν, να διαβάζουν, να μετράνε. Οπλίζονται με το θάρρος και την ελπίδα της κοινωνίας με τον Ελεήμονα, Αναστάντα Χριστό.
Είμαστε χαρούμενοι που η ταπεινή μας προσπάθεια στέκεται σκεύος του Θεού, ώστε μέσα σε λίγους μήνες από την έναρξη της προσπάθειάς μας ήδη να απαριθμούμε θετικά αποτελέσματα, δύο σχολικές αίθουσες σε μία απομακρυσμένη περιοχή της Μαδαγασκάρης. Χτισμένες και εξοπλισμένες. Οι δύο φωτογραφίες του νεόδμητου σχολείου μαρτυρούν τη ζωντανή ευλογία του έργου που γίνεται.

Βαπτίσεις

 
Μεγάλη προσπάθεια γίνεται επίσης από την αρχιεπισκοπή Μαδαγασκάρης για την κατήχηση και επιμόρφωση ορθοδόξων ιερέων που προέρχονται από ντόπιες κοινότητες καθώς και βαπτίσεις νέων μελών της Εκκλησίας μας. Άνθρωποι που έρχονται από πολύ μακρινά χωριά, ύστερα από ώρες πεζοπορίας και παρακαλούν να έρθει κάποιος Ορθόδοξος Ιερέας και νατους κατηχήσει. Ο Επίσκοπος Μαδαγασκάρης κ. Ιγνάτιος σχολιάζει: «Μου κάνει εντύπωση που έρχονται και μας παρακαλούν χωρίς να υπολογίζουν ούτε κόπο ούτε χρόνο. Οι άνθρωποι αυτοί εκδηλώνουν με αυτό τον τρόπο τα πνευματικά τους ενδιαφέροντα, την Αναζήτηση του Αληθινού Θεού και κατ΄επέκταση τη σωτηρία της ψυχής τους. Είναι κάτι που δεν συναντάς εύκολά στους Ευρωπαίους». Σχολιάζει ένας Ιεραπόστολος: «Η κατήχησή τους διαρκεί αρκετό καιρό. Όταν καταλάβουμε ότι είναι έτοιμοι, προχωρούμε στο βάπτισμα. Η χαρά τους είναι μεγάλη καθώς περιμένουν τη σειρά τους να βαπτιστούν. Η χαρά αυτή εκδηλώνεται στα πρόσωπά τους γιατί έγιναν παιδιά και πολίτες της Βασιλείας του Θεού».
Είναι χαρακτηριστική επίσης, η ατμόσφαιρα κατά την οποία τελούνται τα μυστήρια της Εκκλησίας μας. Η κατάνυξη και η ενεργή συμμετοχή των ανθρώπων στην ψαλμωδία θυμίζουν τους πρώτους χριστιανούς. Βιώνουν τα μυστήρια της Εκκλησίας και έχουν βαθιά συναίσθηση ότι η ζωή τους έχει αλλάξει. Οι ιεραπόστολοι μας λένε χαρακτηριστικά: «Προσέρχονται στο ναό πολλές φορές νηστικοί, βρώμικοι, αλλά τα πρόσωπά τους λάμπουν. Το χαμόγελό τους είναι γλυκό και η καρδιά τους φλέγεται από πίστη και αγάπη εν Χριστώ».
Αυτό το χαμόγελο θα θέλαμε να ανθίσει σε περισσότερα πρόσωπα στη Μαδαγασκάρη γι αυτό και αποφασίσαμε να βοηθήσουμε την βάπτιση νέων κατηχουμένων αδερφών μας στη μακρινή Μαδαγασκάρη ενεργοποιώντας το πρόγραμμα αναδόχων. Η χαρά η δική τους ας γίνει και δική μας.
 
Περισσότερα...   http://orthmad.gr/new-goals